Semih TANRIVER

Tek torpiliydi
Tanrının bana
Seni bilmek
ve sevmek (daha fazla…)

Arıyorum bakışların kadar sıcak ellerini.
Arıyorum o en içten, o en masum gülüşleri.
Özlüyorum gölgem bile sensizlikte şikâyetçi.
Bu yalnız sokaklara oldum bir refakatçi. (daha fazla…)

Bir martı olmak isterdim
Mavilikler arasında süzülen
Gözlerinden ellerinden
Bir parça umut kapmaya çalışan.
Sonra bir bakışınla vurulan
Derinliklerinde boğulan
Ama hiç unutulmayan. (daha fazla…)

“S.S.’ye Bir babanın penceresinden”

Gözlerinin ayazı vururken kapılarıma
Kırbaçlarken camdan duvarlarımı sözlerin
Sevdan çıkıverdi avluya
Yürüdü vedanın eşiğine
Çıplak balkonumdan bir tümce uzattım
Tutunabilsin diye (daha fazla…)

Seni gözlerinden tanıyorum.
Hüzünlerinin birikmişliği var bakışlarında,
Bir dosta sitem,
Sevgilinin yüreciğine bıraktığı bir burukluk
ve dilindeki suskunluk. (daha fazla…)

Geceye tutunamayan bir yıldızdan
Neler umardın
Kim bilir? Şaşkın bakışlarımda
Çocuk umutların…

Bir de beni (daha fazla…)

Ağızları küfürlerle doldurulmuş çocuklar gördüm,
Okuluma giden yollardaki köşe başlarında…
Büyüdüm ama hâlâ sırtımdaydı sanki çantam.
Öylesine utanmıştım. (daha fazla…)

Siftahısın sen güncemin. Nereden başlasam neler anlatsam bilmiyorum. Bugün çok farklı bir hayata adım atmam gerekiyor. Artık kendi istediğim şeyleri yapma zamanı. Yapmam gerekeni biliyorum ama nasıl yapacağım hiçbir fikrim yok. Önce birlikte olduğum kadınları sileceğim, sonra bir hevesle başladığım işleri boşvereceğim. Soranlara (daha fazla…)

Bir ilkbahar sabahı ılık rüzgarla birlikte yüreğime vuran özlem miydin sen. İçime ansızın, usulca bırakılan taze yalnızlığım mıydın yoksa. Sanırım içimde ne olduğunu asla anlayamadığım yanımdın benim. Her özlediğimde daha çok sevdiğim, benden her kaçışında sevgini bıraktığın, senden her vazgeçişimde sevginden vazgeçemediğim ve bir anlık yokluğunda bile kendimi sürgünde hissettirdiğin için özeldin. (daha fazla…)

Köşeme çekildim. İşte sesimi kestim.Sözünü dinliyorum. Bak kalemimle haykırıyorum. Adın bile geçmiyor artık satır aralarında. İthaf etmiyorum kimseye ama herkes benden emin. Sana yazdığım biliniyor. Tek kelime bile sahiplenilmiyor.Kalemi tutan ben, kağıtlara seslendiren ben, ben bile benimdir diyemiyorum. Senindir senin. Bu can önce tanrının sonra senin (daha fazla…)

Yatalak bir cam kemik hastası ne kadar şey başarabilir. Önünde bunca engel varken hayata ne kadar bağlanabilir. 29 yaşında ve iyileşme umudu olmayan bir genç kız ne tür hayaller kurabilir. Annesini çocukken babasını ise birkaç ay önce kaybeden Hilal kimden destek alabilir. Bunca acıyı kaldıracak kuvvet küçücük bir bedende nasıl kendine yer bulabilir. (daha fazla…)

Hayatta olmasını en çok istediğiniz şeyin, hayatınızdan çekip gittiği oldu mu siz istemeden fark etmeden, hiçbir şey yapamadan, istemeden? Bu ağustos sıcağında sonbaharda dökülen yaprakları aklınıza getirdiğiniz, onlarla umutlarınızı özdeşleştirdiğiniz oldu mu? (daha fazla…)

Gecenin ayrılığa gebe bir vaktinde karanlığın koynuna girmiş seni sayıklıyorum.
Duyuyor musun?
Satır satır kanıyorum her kelimede.
Sızlıyor musun?
Seni anlatan sayfaları çeviremiyorum bir daha okuyorum bir daha bir daha.
Umutlu musun? (daha fazla…)

Ellerin mi titredi, yüreğin mi. Umutlarımı vurmaya çalıştığın silahın kabzası sevgiden mi yoksa. Beni yine öldüremedin, kalamadın pişmanlıklarınla, yine döndün bana sevdiceğim. Hasrettin ellerine değdiğimde tutuşmaya, muhtaçtın sevdama, sana dair her cümlenin sonuna uluorta öpmelerinle nokta koymaya. Yine (daha fazla…)

Hayatınızda en çok değer verdiğiniz insanı yitireceğinizi öğrendiğinizde ne yaparsınız? Üstelik o hain kelime onun ağzından bir çırpıda çıkıvermişse. Ne duyarsınız yüreğinizde? Onu engellemek ya da bu zamansız vedayı biraz olsun geciktirip onunla birkaç dakikayı daha beraber geçirebilmek için nelerinizi feda edersiniz? (daha fazla…)

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. (daha fazla…)